In de voorbije 12 maanden werden alle emails met een commerciëel karakter geanalyseerd. Als de email van Belgische oorsprong was werden een aantal procedures doorlopen. Indien de basisregels van de Opt-in wetgeving werden overtreden, maw het versturen van commerciële berichten naar geadresseerde natuurlijk persoon zonder voorafgaande toestemming, werd gevraagd hoe men aan het adres kwam van de geadresseerde. In de meeste gevallen werd hierop niet geantwoord. Kwam er toch een antwoord dan was dat meestal met een verontschuldigende toon. Voor de andere emails, waarvan geen antwoord werd ontvangen, werd het dossier overgemaakt aan de dienst Eco Inspec van de FOD Economie.
Mijn bevindingen in deze zijn van dien aard dat ik enerzijds kan stellen dat de dienst Eco Inspec doorheen de tijd (de voorbije 12 maanden) sterke progressie maakte in de aanpak en behandeling van de klachten. Van papieren antwoordformulier naar een elektronisch bericht met aangehecht document is een grote stap voorwaarts. Ook de tijdspanne waarbinnen het antwoord of de reactie werd overgemaakt is veel korter geworden. Anderzijds blijft het nog een ongeschreven blad wat betreft het verdere verloop van de behandeling van de klacht, indien deze gegrond was. Wie zich verder bekommerd om de zaak op te volgen en de aanklager op de hoogte te houden van de evoluties in het dossier (reacties van de aangeklaagde, uitschrijving uit database van de aangeklaagde, etc) is nog niet duidelijk.
Toch moet ik vaststellen dat heel wat bedrijven duidelijk een loopje nemen met de Opt-in wetgeving. De meest uiteenlopende methodes worden aangewend om de regelgeving te omzeilen. Sommige zijn zelfs zeer vindingrijk. Wat mij echter het meest stoort is het feit dat geen enkel van de klachten geleidt heeft tot effectief aanpakken van de overtreders. En dan heb ik het niet over de éénmalige klachten maar wel over de aandringers die zelfs na 3 maal uitschrijven toch nog het lef hebben om je een commerciële boodschap persoonlijk te adresseren. Hoe daar een einde moet worden aan gesteld is voor mij een groot vraagteken geworden. Wie zich in een soortgelijke situatie bevindt mag mij gerust melding maken. Misschien vinden we gezamelijk wel DE oplossing.
Main session on the 4th December 2008 – 9:30 – 11:00
Title : Dimensions of cyber-security and cyber-crime
Extract from scripts : final conclusions
>>BERTRAND DE LA CHAPELLE: Thank you.
I think the point about interaction with other organizations is key.
I will end up my very pleasant role as the moderator of this panel now with one word that emerged through the discussion and I am very happy it did, which is the word trust. It turns out it means three things concurrently.
One is the trust in relations between the people who handle cybersecurity issues. The second is trust as a goal, that we want to have a network that people do trust. And the third element that was basically alluded to and that we can discuss in the future is how we can, as citizens as well, trust the procedures that are put in place to handle cybersecurity and cybercrime threats.
With this, I hand it over to either Markus or our chair, depending on whether there are announcements to do.
Mr. Chandrashekhar.
>>R. CHANDRASHEKHAR: Thank you, Bertrand.
In conclusion, I would like to, first of all, compliment all the panelists on having brought out so very clearly and explicitly the many kinds of threats that are facing not only the Internet community but, in fact, the Internet itself.
And also, I think a repeated point which is brought out by everybody is the chilling fact that those who are out to cause these problems are quite often a step or two ahead of those who are engaged in solving the problems.
And also the fact that all of us are a part of the Internet. We are not an extension of it, we are not an attachment to it.
We are part of the Internet. And we could actually wittingly and unwittingly be a part of the problem as well.
But we most definitely need to be a part of the solution to these problems.
I think what came out very clearly in the various presentations, which I don’t need to repeat, are some of the possible actions that can be and, in fact, are being taken in some countries, and also some of the limitations of these actions.
I think that was also very clear from the presentations.
Equally, who are the players and who are the entities who might take some of these actions and who need to do certain things? But notwithstanding all of that, the fact remains that there are still a number of open questions on how exactly this collaboration between all the entities that are involved in being a part of the solution and how exactly the trust that was repeated in recurring theme could actually be built up in a workable and pragmatic manner to solve the problem of cybersecurity that is still out there.
Of course, as was mentioned, there are later sessions and workshops which are precisely meant to enable everybody to delve deeper into some of these issues as well as some of the remedies which were suggested. And more particularly, to address some of the open questions that have been flagged and that remain.
So with that, I think I would perhaps like to conclude this session and thank the panelists and also the very able moderation by Mr. Bertrand.